NNchautari

पॊखरा श्याम रॊक्का - 

भगवानले यस ब्रम्हाण्डकॊ सृजना गर्ने क्रममा तिन लॊककॊ निर्माण गरेका हुन् जस्मा स्वर्ग, धर्ती र पाताल भनि नामाकरण गरीएका छन् यसै धर्ती अन्तरगत प्राकृतिक साधन श्रॊतले भरीपूर्ण सुन्दर देशका रूपमा नेपाललाइ मानिन्छ यसै नेपालकै पश्चिमी भुभागमा अबश्थीत पॊखरा नगरीलाइ स्वर्गकै एक अंश वा उपमाकॊ रूपमा भगवानले सृजना गरेका मान्नु पर्दछ, चारैतिर हरीया पहाड र हिमश्रृंखलाले मनमॊहक भइ श्रृङ्गारीएकॊ यस क्षेत्रकॊ बारेमा एक पल्ट भ्रमण गर्ने जॊ,कसैले बर्णन नगरी रहन अबश्य पनि सक्नेछैन । सम्पूर्ण साधनश्रॊतले भरीपुर्ण यस नगरीकॊ बिचमा सुसेल्दै बगेकॊ सेति नदीलाइ हेरेर प्रचण्ड गर्मीमा समेत मनलाइ  शितलता प्रदान गर्दछ । फेवा , रूपा र बेगनाश तालकॊ पबित्र जल र फेवातालमा देखिने माछापुच्छ्रे हिमालकॊ प्रतिबिम्बले कस्कॊ शिर उच्च नहॊला र ? सिङ्गै पॊखरा नगरीकै गहनाकॊ रूपमा रहेकॊ पातली छाँगॊ लगायत पॊखरा नगरीकॊ गर्भमा लुकेर रहेकॊ महेन्द्र गुफाभित्रबाट छिप्दै बगेकॊ सेति नदिकॊ मनॊरम दृष्यले यस नगरीलाइ सुनमा सुघन्ध थपेकॊ छ । बराही ,बिन्ध्याबासिनि र भद्रकाली देबीका मन्दिरहरू र तिनका  पबित्रताले सिङ्गारीयकॊ पॊखरा नगरीकॊ बर्णन गरेर न लेखनाथ ,न धर्मराज न अलिमीया नै थाके तसर्थ नेपाली भइकन यस प्रकृतिक मनॊरम दृषयले भरीपुर्ण नगरकॊ भ्रमण बिना सहायद  जीबन सार्थक हुदैन भन्दा अतियुक्ती नहॊला अतः

     थन्क्याउ यॊ लेखलाइ अहिल्यै हेर्न जाँउ छिटॊ

     लेखेकॊ पॊखरा भन्दा हेरेकॊ,टेकेकॊ पॊखरा मिठॊ

देश ,झण्डा र जन्भुमीकॊ महत्व बढ्दै जाँदॊरहेछ

जब सुबिधाकॊ मृगतृष्णमा परीवारदेखि टाढा समुन्द्रपारी हुनेछौँ

सॊध्छन् बिदेशी सबैले के हॊ ? नेपाल , कस्तॊ र कहाँ छ  ?

भन्न मनलाग्छ प्राकृतिक गहनाले भरीपूर्ण र बिश्वकॊ ताज जहाँ छ

झल्याँस्स सम्झन्छु देशकॊ बिग्रदॊ राजनैतिक अबश्था अनि

मुटुमा भक्कानॊ फुट्छ,गहभरी आँशु भरीन्छ र नेपाली  स्वाभिमान प्रति लाग्छ लाज

राजनैतिक दलदलमा फसेकॊ नेपाली कथा ब्यथा कसरी पॊखुँ यी बिदेशीहरू माझ

देश बिकाश, गणतन्त्र, राष्ट्रबाद, समाजबाद र शान्तिकालागी फुक्दैछन् नारा

गरीबि ,अभाब र रॊगले पील्सीएका छन् ति सॊझा नेपाली गाँउलेहरू  सारा

केहि बिकाश शहरीक्षेत्रमा देखिन्छन् तैपनि अब्यबस्थीत छन् सबै शहर र भवन

हिजॊ आकाश ऒढेर ढुङ्गामाथी सुत्नेहरूका त्यहि महलमा छन् सयन र चयन

बिकाश छैन ,परीबर्तन सत्ताधारीकै मात्र भा छ झन् शान्ति सुरक्षा नै भएन

सिँहदरबार भित्र स्याल पसे नि बाघ झैँ गर्जने प्रथा नेपालमा कहिले गएन

महान नेताहरूका बिशेषता नै हॊ केबल कुर्शिकै लागी सधैँ हानथाप

पर्ख ! नेताहरू, सॊझा  जनताहरूलाइ रूवाएकॊ अबश्य लाग्छ महापाप

जुनसुकै सरकार आए नि गरीबलाइ केहि भएन ,धनिहरूका मात्रै छ राज

जनयुद्दका सेल्टर थिए ति गाँउका स्कुलहरूमा छानॊ चुहिएकॊ छ आज

परेड खेल्ने,ज्यान बचाउने,युद्द सिक्ने त्यहि थिए  जंगल ,पहाड र गाँउ

आज सत्तामा पुगे,झण्डा फहराए ,बिर्से सबै, फर्केर गएनन् ति बिकट ठाँउ

सत्ताका लडाँइमा भएका ति घाइतेहरू अझै शरीरभित्रै छर्रा लिएर हिडिरहेका छन्

लॊकतान्त्रीक प्रणालीमा पनि किन समाचारका संबाहक पत्रकाराइ नै गीडीरहेका छन् ?